සසදාවත ජාතකය
සසදාවත ජාතකය
ඈත අතීතයේ, මිනිස් ලොව පහළ වූ බෝසතාණන් වහන්සේ, එක්තරා කලෙක සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන් ඉපිද, ඝන වනයක අසපුවක වාසය කළ සේක. උන්වහන්සේගේ ශරීරය සුදු පැහැයෙන් දිදුලන අතර, කන් දෙක දිගුය. එම වනපෙතේම, ධර්මිෂ්ඨ, සත්යවාදී, දානපති බ්රාහ්මණයෙකු ද වාසය කළ අතර, ඔහු සතියේ දින හතේම සතර දිගින් එන අසරණ, දුගී, පිඬු සිඟා එන්නන් හට දන් පැන් දුන්නේ ය. එදින ද, බ්රාහ්මණයා සිය අසපුවේ දන්සැල සූදානම් කොට, ආගන්තුකයන් එනතුරු බලා සිටියේ ය. එහෙත්, අද දින කිසිවෙකුත් පැමිණියේ නැත. සවස් වරුවේ, බඩගින්නෙන් පෙළෙන, දුර්වල වූ වයසක බ්රාහ්මයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, බෝසතාණන් වහන්සේ බ්රාහ්මණයා වෙත පැමිණියහ. ඔහුගේ දුර්වලකම, ඇස්වලින් කඳුළු ගලා යාම දුටු බ්රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. "අහෝ, මේ මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි සිට පැමිණියේද? මේ අව්සඳ වෙලාවේ, මේ තරම් දුර්වලව, ශක්තියක් නැතිව මෙහි පැමිණ ඇත්තේ කෙසේද?" බ්රාහ්මණයා සිතීය. ඔහු මහලු බ්රාහ්මණයාට සුවසේ අසුන්ගෙන, "ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලට පැමිණීම ගැන සතුටු වෙමි. ඔබට කෑමට, බීමට මොනවද ඕනේ?" කියා විමසීය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "අනේ, බ්රාහ්මණයා, මට නම් දැන් කිසිවක් කන්නට තරම් ශක්තියක් නැහැ. මට පොඩ්ඩක් මස් ටිකක් දුන්නොත්, ඒකෙන් මට හයියක් ලැබේවි." කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මහත් සේ දුක හිණි. "ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලේ මස් නැහැ. මාගේ අනුශාසනාවලට අනුව, මා මස් කන්නේ නැහැ. මා ඔබට එළවළු, පලතුරු, ධාන්ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙනවා. ඒවායෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි." කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "එහෙම නම්, බ්රාහ්මණයා, මා අද දින කිසිවක් කන්නේ නැහැ." කියා පිටත් වන්නට සැරසුණේ ය. බ්රාහ්මණයාට සිතේ මහත් කලකිරීමක් ඇති විය. "අනේ, මේ මහලු ස්වාමී, මාගේ දන්සැලෙන් හිස් අතින් යනවා. මාගේ දානයෙන් ඵලක් නැති වුණා." ඔහු මහලු බ්රාහ්මණයා අල්ලා ගෙන, "ස්වාමී, කරුණාකර ඉන්න. මා ඔබට මොනවද ඕනේ කියලා අහන්නම්. මා ඔබට මස් ලබා දෙන්නම්." කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්රාහ්මණයා, මා මස් කන්නේ නැහැ. මාගේ ශරීරයට නම් මස් ඕනේ. ඒත්, මා අනුන්ගේ මස් කන්නේ නැහැ." කී සේක. බ්රාහ්මණයාට මෙය තේරුණේ නැහැ. "ස්වාමී, එහෙනම් කොහොමද මට මස් දෙන්නේ?" කියා ඇසූ විට, මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්රාහ්මණයා, මාගේ ශරීරයේ මස් තියෙනවා. මාගේ මස් ඔබට දුන්නොත්, ඒකෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි." කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, මරණයට වඩා බියක් දැනුණා. "ස්වාමී, ඔබ මොනවද කියන්නේ? ඔබේ මස් මට දෙනවා කියන්නේ? ඒක කොහොමද?" කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්රාහ්මණයා, මට නම් මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් ඕනේ නැහැ. මාගේ ශරීරයේ මස්, ලේ, ඇට, എല്ല හැම දෙයක්ම අනුන්ට දුන්නත්, මට සතුටුයි. ඒක නිසා, මගේ මස් ඔබට දෙන්නම්." කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, ඔහුට මහත් සේ පුදුම හිණි. "ස්වාමී, ඔබ සත්ය කියනවද?" කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "සත්යයි, බ්රාහ්මණයා. මම බොරු කියන්නේ නැහැ." කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. "අනේ, මේ මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි තරම් සත්යවාදීද, කොයි තරම් දානපතියද?" ඔහු හඬා වැටුණේ ය. "ස්වාමී, මට නම් මේක කරන්න බැහැ. මට ඔබේ මස් ඕනේ නැහැ. මට එළවළු, පලතුරු, ධාන්ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙන්න. ඒක මට ඇති." කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, "බ්රාහ්මණයා, එහෙනම් මාගේ සත්යය ඔබ පිළිගන්න. මාගේ සත්යය නිසා, ඔබේ දන්සැලට සශ්රීකත්වය ලැබේවි. අද දින, මාගේ සත්යය නිසා, ඔබේ දන්සැලේ කිසිවෙකුත් හිස් අතින් යන්නට සිදු වන්නේ නැහැ." කී සේක. ඊට පස්සෙ, මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දෙන ලෙස බ්රාහ්මණයාට ආශිර්වාද කොට, අතුරුදහන් වූ සේක. බ්රාහ්මණයාට මේ සිද්ධිය ගැන මහත් සේ පුදුම හිණි. ඔහු සත්යය, දයාව, ත්යාගය ගැන සිහිපත් කළේ ය. ඊට පස්සෙ, ඔහු සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දුන්නේ ය. ඔහුගේ දන්සැල සශ්රීකත්වයෙන් පිරී ගියේ ය. මේ සිද්ධියෙන් පස්සෙ, බ්රාහ්මණයා, ධර්මිෂ්ඨ, සත්යවාදී, දානපති ලෙස ප්රසිද්ධියට පත් විය. මේ විදිහට, බෝසතාණන් වහන්සේ, සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන්, සිය සත්යය, දයාව, ත්යාගය නිසා, අසරණ බ්රාහ්මණයාට උපකාර කළ සේක.
එක්තරා කලෙක, ඝන වනයක, ධර්මිෂ්ඨ බ්රාහ්මයෙකුගේ අසපුවක් විය. ඔහු සතියේ දින හතේම, සතර දිගින් එන අසරණ, දුගී, පිඬු සිඟා එන්නන් හට දන් පැන් දුන්නේ ය. එදින ද, බ්රාහ්මණයා සිය අසපුවේ දන්සැල සූදානම් කොට, ආගන්තුකයන් එනතුරු බලා සිටියේ ය. එහෙත්, අද දින කිසිවෙකුත් පැමිණියේ නැත. සවස් වරුවේ, බඩගින්නෙන් පෙළෙන, දුර්වල වූ වයසක බ්රාහ්මයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, බෝසතාණන් වහන්සේ බ්රාහ්මණයා වෙත පැමිණියහ. ඔහුගේ දුර්වලකම, ඇස්වලින් කඳුළු ගලා යාම දුටු බ්රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. 'අහෝ, මේ මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි සිට පැමිණියේද? මේ අව්සඳ වෙලාවේ, මේ තරම් දුර්වලව, ශක්තියක් නැතිව මෙහි පැමිණ ඇත්තේ කෙසේද?' බ්රාහ්මණයා සිතීය. ඔහු මහලු බ්රාහ්මණයාට සුවසේ අසුන්ගෙන, 'ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලට පැමිණීම ගැන සතුටු වෙමි. ඔබට කෑමට, බීමට මොනවද ඕනේ?' කියා විමසීය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'අනේ, බ්රාහ්මණයා, මට නම් දැන් කිසිවක් කන්නට තරම් ශක්තියක් නැහැ. මට පොඩ්ඩක් මස් ටිකක් දුන්නොත්, ඒකෙන් මට හයියක් ලැබේවි.' කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මහත් සේ දුක හිණි. 'ස්වාමීනී, මාගේ දන්සැලේ මස් නැහැ. මාගේ අනුශාසනාවලට අනුව, මා මස් කන්නේ නැහැ. මා ඔබට එළවළු, පලතුරු, ධාන්ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙනවා. ඒවායෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි.' කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'එහෙම නම්, බ්රාහ්මණයා, මා අද දින කිසිවක් කන්නේ නැහැ.' කියා පිටත් වන්නට සැරසුණේ ය. බ්රාහ්මණයාට සිතේ මහත් කලකිරීමක් ඇති විය. 'අනේ, මේ මහලු ස්වාමී, මාගේ දන්සැලෙන් හිස් අතින් යනවා. මාගේ දානයෙන් ඵලක් නැති වුණා.' ඔහු මහලු බ්රාහ්මණයා අල්ලා ගෙන, 'ස්වාමී, කරුණාකර ඉන්න. මා ඔබට මොනවද ඕනේ කියලා අහන්නම්. මා ඔබට මස් ලබා දෙන්නම්.' කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්රාහ්මණයා, මා මස් කන්නේ නැහැ. මාගේ ශරීරයට නම් මස් ඕනේ. ඒත්, මා අනුන්ගේ මස් කන්නේ නැහැ.' කී සේක. බ්රාහ්මණයාට මෙය තේරුණේ නැහැ. 'ස්වාමී, එහෙනම් කොහොමද මට මස් දෙන්නේ?' කියා ඇසූ විට, මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්රාහ්මණයා, මාගේ ශරීරයේ මස් තියෙනවා. මාගේ මස් ඔබට දුන්නොත්, ඒකෙන් ඔබට සුවයක් ලැබේවි.' කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, මරණයට වඩා බියක් දැනුණා. 'ස්වාමී, ඔබ මොනවද කියන්නේ? ඔබේ මස් මට දෙනවා කියන්නේ? ඒක කොහොමද?' කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්රාහ්මණයා, මට නම් මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් ඕනේ නැහැ. මාගේ ශරීරයේ මස්, ලේ, ඇට, എല്ല හැම දෙයක්ම අනුන්ට දුන්නත්, මට සතුටුයි. ඒක නිසා, මගේ මස් ඔබට දෙන්නම්.' කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට මේක ඇසූ විට, ඔහුට මහත් සේ පුදුම හිණි. 'ස්වාමී, ඔබ සත්ය කියනවද?' කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'සත්යයි, බ්රාහ්මණයා. මම බොරු කියන්නේ නැහැ.' කී සේක. බ්රාහ්මණයා හට සිතේ මහත් දයා පරපුරක් උපන්නේ ය. 'අනේ, මේ මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ කොයි තරම් සත්යවාදීද, කොයි තරම් දානපතියද?' ඔහු හඬා වැටුණේ ය. 'ස්වාමී, මට නම් මේක කරන්න බැහැ. මට ඔබේ මස් ඕනේ නැහැ. මට එළවළු, පලතුරු, ධාන්ය වර්ග, කිරි, ගිතෙල් දෙන්න. ඒක මට ඇති.' කී ය. මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, 'බ්රාහ්මණයා, එහෙනම් මාගේ සත්යය ඔබ පිළිගන්න. මාගේ සත්යය නිසා, ඔබේ දන්සැලට සශ්රීකත්වය ලැබේවි. අද දින, මාගේ සත්යය නිසා, ඔබේ දන්සැලේ කිසිවෙකුත් හිස් අතින් යන්නට සිදු වන්නේ නැහැ.' කී සේක. ඊට පස්සෙ, මහලු බ්රාහ්මණයාණන් වහන්සේ, සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දෙන ලෙස බ්රාහ්මණයාට ආශිර්වාද කොට, අතුරුදහන් වූ සේක. බ්රාහ්මණයාට මේ සිද්ධිය ගැන මහත් සේ පුදුම හිණි. ඔහු සත්යය, දයාව, ත්යාගය ගැන සිහිපත් කළේ ය. ඊට පස්සෙ, ඔහු සියලු සත්වයින්ට දානය ලබා දුන්නේ ය. ඔහුගේ දන්සැල සශ්රීකත්වයෙන් පිරී ගියේ ය. මේ සිද්ධියෙන් පස්සෙ, බ්රාහ්මණයා, ධර්මිෂ්ඨ, සත්යවාදී, දානපති ලෙස ප්රසිද්ධියට පත් විය. මේ විදිහට, බෝසතාණන් වහන්සේ, සුදු හාවෙකුගේ රුවමවන ස්වරූපයෙන්, සිය සත්යය, දයාව, ත්යාගය නිසා, අසරණ බ්රාහ්මණයාට උපකාර කළ සේක.
— In-Article Ad —
💡කතාවේ ආදර්ශය
සත්යයේ, දයාවේ සහ ත්යාගශීලීත්වයේ බලය අතිමහත්ය. අසරණ අයට උපකාර කිරීමෙන් ලොවට යහපතක් වේ.
පාරමිතා: සත්ය පාරමිතාව, දයාව, ත්යාගශීලීත්වය
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
359Pañcakanipātaසම්බුල ජාතකය
සම්බුල ජාතකය නැගෙනහිර දිග බරණැස් නුවර රජකම් කළ බරණැස් රජ්ජුරුවන්ගේ රාජධානියේ, ඈත ගම්දනෙක, එක් ...
💡 සමාව දීම යනු දුර්වලකමක් නොවේ, එය ශක්තියේ ලක්ෂණයකි. ඊර්ෂ්යාව සහ කුමන්ත්රණ අවසානයේ විනාශයට හේතු වේ. ධර්මිෂ්ඨකම සහ යහපත් ගුණාංග ඕනෑම අභියෝගයකින් ජය ගැනීමට උපකාරී වේ.
19Ekanipātaනොසැලෙන ගල්
නොසැලෙන ගල් ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජුන්ගේ රාජධානියේ, එක්තරා ශ්රේෂ්ඨ රජෙක් දවසක් රාජ්ය කරන ලදී. උ...
💡 ධර්මිෂ්ඨකම සහ ස්ථාවරත්වය යනු ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දීමට හැකි ශක්තිමත් ගුණාංගයන්ය.
247Dukanipātaඅරණ්ඩු ජාතකය
අරණ්ඩු ජාතකයබරණැස් පුරයේ, අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ, ත්යාගශීලී, සහ ප්රඥාවන්ත රජෙකු රජකම් කළේය. ඔහුගේ නම අර...
💡 ධනය, බලය, ප්රඥාව ධර්මයට අනුව යොදා ගත් විට, සැබෑ සතුට ලැබේ.
98Ekanipātaරන් කුරුල්ලා
රන් කුරුල්ලා ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජුගේ රාජධානියේ, කප්පක නම් වූ මහා බෝසතාණන් වහන්සේ රජු වශයෙන් උපන්...
💡 කිසිදු ජීවියෙකුට, නිදහස අහිමි නොකළ යුතු බවයි. ආදරය, කරුණාව, අන් අයගේ නිදහසට ගරු කළ යුතු බවයි.
129Ekanipātaමහා පදුම ජාතකය (Maha Paduma Jataka)
මහා පදුම ජාතකය බොදු මඟට එළිය දුන් පින්කතාව එදා බරණැස් රජයේ යසසින් දිප්තමත් වූ පුරිස් රජ්ජුරුවෝ රාජ...
💡 දරුවන් කෙරෙහි වුවද, ධර්මය හා කරුණාව පෙන්වීම වැදගත් බවත්, අයුක්තිය හා ම්ලේච්ඡකමට වඩා ධර්මය හා අනුකම්පාව උසස් බවත් අපට පෙනේ.
184DukanipātaSattubhatta Jataka
Sattubhatta Jataka In the city of Mithila, the Bodhisatta was born as a humble potter named Sattubha...
💡 True wealth lies not in material possessions but in contentment, generosity, and inner peace. Sharing what little one has, especially in times of need, brings true richness.
— Multiplex Ad —